Για τα δύο τρίτα της ταινίας, δεν έχεις ιδέα πού το πάει και δεν ξέρεις τίποτα για τους χαρακτήρες, παρά μόνο γίνεσαι μάρτυρας του χάους και μιας ακόμα θυμωμένης (ιρλανδικής) νεολαίας. Σαν να συναντά το "Kids" το "Κουρδιστό πορτοκάλι". Και είναι ΑΠΟΛΥΤΑ αποτελεσματικό, τραβώντας κάθε λίγο το χαλί κάτω από τα πόδια του θεατή και αλλάζοντας κατεύθυνση. Στο τελευταίο τρίτο, όμως, μια τελευταία ανατροπή πλησιάζει τα όρια του (όχι καλού) what the fuck, ενώ νιώθεις ένα απαλό αλλά σαφές πατ-πατ στην πλάτη. Δεν γκρεμίζει την τελική εικόνα της ταινίας, όμως, σίγουρα δεν ικανοποιεί πλήρως τις προσδοκίες που έχει χτίσει μέχρι τότε. Still, πολύ ενδιαφέρων κινηματογράφος από την κόρη του Jim Sheridan.

The marketing for this movie suggested something quite different from what the movie actually was. It seemed like they were going for some kind of shock value with the promos and whatnot but it's nothing like that. It's a competently acted, fairly well shot movie that I found myself wanting to finish despite not really connecting with or caring about too many of the characters. The ending is a little shoddy and there were many scenes that were totally unnecessary. This could have been a short film without a problem. Not a terrible watch but not one I would revisit.

Για τα δύο τρίτα της ταινίας, δεν έχεις ιδέα πού το πάει και δεν ξέρεις τίποτα για τους χαρακτήρες, παρά μόνο γίνεσαι μάρτυρας του χάους και μιας ακόμα θυμωμένης (ιρλανδικής) νεολαίας. Σαν να συναντά το "Kids" το "Κουρδιστό πορτοκάλι". Και είναι ΑΠΟΛΥΤΑ αποτελεσματικό, τραβώντας κάθε λίγο το χαλί κάτω από τα πόδια του θεατή και αλλάζοντας κατεύθυνση. Στο τελευταίο τρίτο, όμως, μια τελευταία ανατροπή πλησιάζει τα όρια του (όχι καλού) what the fuck, ενώ νιώθεις ένα απαλό αλλά σαφές πατ-πατ στην πλάτη. Δεν γκρεμίζει την τελική εικόνα της ταινίας, όμως, σίγουρα δεν ικανοποιεί πλήρως τις προσδοκίες που έχει χτίσει μέχρι τότε. Still, πολύ ενδιαφέρων κινηματογράφος από την κόρη του Jim Sheridan.

La versión gafapasta de "Project X" ^^'