Alborz Zahedi

Alborz Zahedi

I Love Story-Teller Cinema...
سینه‌فیل. عاشق سینما (عاشق روایت و قصه)

Favorite films

Recent activity

All

Recent reviews

More
  • Memories of Murder

    Memories of Murder

    ★★★★½

    هنوز فکر می‌کنم این بهترین فیلم این کارگردان است و یکی از بهترین فیلم‌های کارآگاهی قرن بیست و یکم. جاهایی در سطح تماتیک به نئونوارها می‌زند و جاهایی از الگوهای ژنریک یک تریلر کارآگاهی تبعیت می‌کند و آن‌چه می‌ماند می‌شود مازادی که فیلم را یک سر و گردن بالاتر از بسیاری از فیلم‌های کجنایی سینمای کره و با کمی بزرگ‌نمایی،‌دنیا جای می‌دهد. آن پایان درخشان برای این که نام فیلم در حافظه سینه‌فیلیایی ما ماندگار شود کافی‌ست. پایانی که پیشنهادی رادیکال برای یک ژانر است و قاعده‌ای نو که می‌توان آن را افزایش ظرفیت یک ژانر دانست.

  • Snowpiercer

    Snowpiercer

    ★★½

    بهترین اتفاقی که می‌شد برای این فیلم بیفتد، اتفالقی است که حالا بعد از هفت سال در حال رخ دادن است. ساخت سریالی از ایده اصلی فیلم. ایده بیشتر به کار یک سریال جذاب و شاید قدرتمند و تحسین‌شده بیاید تا مدیوم سینما. این ریتم تند و این فضاسازی عجولانه منتج به فضایی سراسر نمادین می‌شود که جدا از این سطح و در قالب یک متن درون‌ماندگار کمیتش می‌لنگد و مخاطب ناتوان از همراهی با جهانش می‌شود. به واسطه ارتباط بینامتنی است که تمام جذابیت فیلم خلق می‌شود.

Popular reviews

More
  • Parasite

    Parasite

    ★★★★½

    مانند فیلم‌های قبلی کارگردان، فیلمی‌ست واکنشی. فیلم شکاف‌های درونی خود را می‌پوشاند و به اصطلاح توپر و بیرون‌افتاده تماتیک‌های اصلی خود را در سطح دیالوگ و در سطحی‌ترین لایه درام احضار می‌کند و این می‌تواند تبدیل به نقطه ضعف فیلم تبدیل شود. با این حال، مثل همیشه فیلمی که «مرگ بر آمریکا» و «سرمایه‌داری خر است» را فریاد کند دل فرانسوی‌های گل‌درشت قاره‌ای را از جا می‌کند و آن موج رسانه‌ای هم که راه افتاد دیگر گردن هر مخالفی زیر…

  • Le Samouraï

    Le Samouraï

    ★★★★★

    درخشان‌ترین فیلم‌نوار تاریخ سینما (شاید) که حدود بیست سال پس از به محاق رفتن نوارهای آمریکایی و این بار توسط عالیجناب بزرگ و تلخ سینمای فرانسه یعنی ملویل ساخته شده است. سینمای گنگستری در گیر و دار فضایی اگزیستانسیالیستی و تراژدی قهرمان تنهایی که انتخابی جز جبر و جبری جز انتخاب ندارد. قهرمانی که در محیط هضم شده است. سکانس ابتایی و انتهایی فیلم قرینه‌وار بناست ادغام قهرمان در محیط را به شاعرانه‌ترین صورت ممکن و با آن قاب های ناب امپرسیونیستی عالیجناب به تماشا بگذارد.