• Earwig

    Earwig

    ★★★★

    Bu film uzun süre aklımdan çıkmayacak. Beyazperdede izlemeseydim bu kadar büyülenir miydim bilemiyorum. Hadžihalilović'in gerçeküstücü sineması ilk bakışta çözümlemesi zor sembollerle işliyor gibi. Ancak bir süre sonra filmi aklınızla çözemeyeceğinizi anlıyorsunuz. Filmi sadece tekrar tekrar kullandığı bir imgeyle açıklamak mümkün, o da 'cam'. Şeffaf, su gibi, ama bir yandan da eğer parçalanırsa keskin ve öldürücü. Üzerine ışık tutarsanız size renk renk bir dünya sunabilir, hatta doğru hamlelerle camın müziğini bile duyabilirsiniz. Tüm bu açıklanamazlığın ve görsel-işitsel görkemin içinde, tıpkı Titane'da…

  • Ela and Hilmi with Ali

    Ela and Hilmi with Ali

    ★★★★

    ‘Ela and Hilmi with Ali’ remembers – and imagines – the local past is distinctive in its subtlety and sensuality. Demirel and his co-writer Nazlı Elif Durlu instinctively bring many local cues, sounds, objects, textures, and colors into the story and surround their characters with them. Sometimes they create a home, sometimes a prison, and sometimes a playground – a metaphor for pretty much everything and everywhere.

    Full review: fipresci.org/report/istanbul-2022-ildir/

  • Men

    Men

    ★★★½

    “Adamlar, kendi anlatı dünyasından bir imgeyle ifade edecek olursak, sürekli kendi kendini doğuran bir film. Filmin erkekliğe dair temel bir cümlesi var: Harper’a hayatı zehir eden bütün erkeklik çeşitlerini, kocasının ve tarih boyunca doğmuş ve doğacak erkeklerin tüm versiyonlarıyla bir arada anlatıyor. İsa’dan Pagan tanrılarına, oradan da Harper’ın zihnini işgal etmiş erkeklere (ve erkekliğe) doğru bir hat çiziyor. Tek ve bütün bir bedene sahip olan Harper’ın karşısına suçluluğu ve akıttığı zehriyle parçalanan ve kendi kendini doğuran, çok bedenli fakat tek…

  • The Northman

    The Northman

    ★★★

    “Film, sadece 90 milyon dolarlık bütçesiyle değil, epikliği ve anlatısının sadeliğiyle de yönetmenin önceki filmlerinden ayrışıyor. Tarihin farklı dönemlerinden folklorik korku hikâyeleri anlatan The Witch ve The Lighthouse, karakterler arasındaki karmaşık ilişkilerden ve sürekli değişip dönüşen rollerden besleniyordu. Görece kısıtlı mekân ve coğrafyalarda geçen iki film de döngüsel, tekrarlar üzerine kurulu, doğrusal anlatıyı yer yer bozan ters köşe korku hikâyeleri anlatıyordu. Burada ise Amleth efsanesine çoğunlukla bağlı kalındığı, kahramanın yolculuğu yapısının klasik hâliyle takip edildiği, gidişatı, amacı ve sonu baştan…

  • Everything Everywhere All at Once

    Everything Everywhere All at Once

    ★★★★½

    Tüm övgüleri hak ediyormuş, müthiş bir zamane filmi. Paralel evrenler, dikkati dağınık anlatılar ve zaman-mekanda sıçramalar belli ki günümüz sinemasını belirleyecek. Odaklanamıyorsak, darmadağınsak, seçemiyorsak, o zaman her şeyi, her yerde, aynı anda anlatalım demiş yönetmenler. Sonsuz imgenin sonsuz hızda, bir film gibi, hatta çekilmiş ve çekilecek tüm filmler gibi gözümüzün önünden geçtiği bir ruh hali. Bir annenin kızını, bir neslin bir diğerini anlamsızlık çukurundan kurtarmaya çalıştığı, bu dünyada herhangi bir gün geçirmek kadar çileden çıkarıcı, çok komik ve acı bir film. Anlamsızlığı bazen kolaya kaçarak reddediyor belki, ama öyle bir sinema aşkıyla yapıyor ki bunu. 

    Filmi daha detaylı izlediğim eleştiri yazım için 👉ALTYAZI SİNEMA DERGİSİ

  • Rapture

    Rapture

    ★★★★½

    The film I've been longing for: Peeping Tom meets Videodrome meets Near Dark ❤️‍🔥

  • The Batman

    The Batman

    ★★★

    #TheBatman  süper kahraman türünün evrileceği karanlık kola dair bir bildiri gibi. Mizansenin ve atmosferin aksiyona ağır bastığı, stilize bir dünya. Blade Runner-Strange Days ekolü kara film/bilimkurgu estetiğini yalnızca taklit eden, altı boş, derinliksiz bir cehennem tasviri. Her karesiyle bildiğimiz süper kahraman filmlerinden olmadığını hatırlatma gereği duyuyor film. Yakın planlardan, tuhaf açılardan ve bulanık kadrajlardan oluşan aksiyon sahneleri, görünürde daha 'duyusal' bir atmosfer sineması. Büyük resmi göremeyelim, ikilemde kalalım istiyor. Ancak ikinci yarıda bir anda kahramanına olan güvenini tazeliyor ve kendi…

  • Licorice Pizza

    Licorice Pizza

    ★★★★

    P. T. Anderson'ın filmi nasıl büyük bir keyifle hayal ettiğini filmi izlerken hissediyorsunuz. Her anın kendine ait bir duygusu var ve o duygu bir daha karşınıza çıkmıyor, çünkü film sürekli başka yerlere sapıyor. Karakterleri gibi, aşk ve hayat 'dikkatini dağıtmış'. Oradan oraya sürüklenerek güya büyümeye çalışan Alana ve Gary'nin bir türlü denk gelmeyen aşkı. Biz ise Boogie Nights ve Inherent Vice arasında bir yerlerde, döneme ve Hollywood'a dair ipuçları yakalamaya çalışıyoruz. Yakaladığımız gibi de unutuyoruz. Bir gündüz düşünde gibiyiz. Bu…

  • Spider-Man: No Way Home

    Spider-Man: No Way Home

    ★★★

    I admit that this was really fun... :) - but Spider-Man: Into the Spider-Verse had already done this, and it was perfect.

  • The Matrix Resurrections

    The Matrix Resurrections

    ★★★½

    ...Anaakım sinema ve televizyonda nostaljinin büyük bir sığınak alanı olarak kurulduğu ve yine suyunun çıkarıldığı günümüzde bunu diyebilmek, inatla bugünün estetiğinde kalabilmek riskli fakat tavizsiz bir hamle. Artık “cool olmamak” pahasına bugünün bayatlığında kalan, hayranlarının sevgisine ve bağına rağmen onlara hem seslenen hem de meydan okuyan bir film Resurrections. Öte yandan, daha başından var olmak istemeyen bir devam filmi olarak, stüdyonun baskısına ve şiddetine oyunbaz bir cevabı var: bir devam filminden beklenen neredeyse hiçbir şeyi yapmamak. Bu Matrix’i, o Matrix…

  • The Hand of God

    The Hand of God

    ★★★½

    Tüm 'şakalarına' rağmen ne kadar buruk bir film. Sorrentino'nun kendi küçücük hikâyesine, bakması en zor yerden hüzünle bakışı. Film bana şu klasik soruyu yine hatırlattı: Neden büyüme hikâyeleri sinema için bu kadar vazgeçilmez? Filmin cevabı bana göre şöyle: Tüm duyguları en kontrolsüz ama saf haliyle yaşayan Fabietto'ya, sadece yetişkin halinin, yani Sorrentino'nun verebileceği bir çerçeve armağan etmek. Filmin acı içtenliği burada: Bu hikâyeyi umursamayabilirsiniz, yine de anlatıyorum. Genç Fabio 'anlatacak hikâyen var mı' dendiğinde bunu anlatmaya değer görmezdi çünkü. Büyüme…

  • The Girl and the Spider

    The Girl and the Spider

    ★★★½

    I really liked how this movie uses the gaze both for interruption and conversation.