Before Midnight ★★★★★

με το που τελείωσε η ταινία δε μου πέρασε καν από το μυαλό κάποιος άλλος βαθμός.

ο linklater, ο hawke και η delpy παραδίδουν την τρίτη πράξη της ωραιότερης κινηματογραφικής ερωτικής ιστορίας βγάζοντας αλήθεια από όπου είναι δυνατόν να αντληθεί, και εξελίσσοντας παράλληλα τη γλώσσα της σειράς και τη φόρμα της. τα λόγια είναι πιο σκληρά, το περιεχόμενο πιο απαγορευμένο, το περιβάλλον σημαντικότερο, οι άνθρωποι περισσότεροι, το παραμύθι λιγότερο παραμυθένιο και περισσότερο γήινο.

ο τζέσι κι η σελίν περπατούν μέσα σε ένα τοπίο αρχαίο και μοντέρνο ταυτόχρονα καθώς εξερευνούν τις δύσκολες αλήθειες της σχέσης τους επιστρέφοντας στο (σαν αρχαίο) παρελθόν τους όσο στέκονται στο σήμερα κι όσο τολμούν να εικάζουν το αύριο. ο χρόνος παίζει τεράστιο ρόλο: καθορίζει τους χαρακτήρες και τη διαδρομή τους, φέρνει το αθώο χτες και το ιδεατό αύριο να κάνουν παρέα μαζί στο σήμερα.

ο χρόνος μπορεί όντως να καταστρέφει τα πάντα, όμως πρωτίστως τα δημιουργεί κιόλας. το πέρασμά του δίνει σε εμάς και στην ιστορία μας, τα μοναδικά της χαρακτηριστικά. κι αυτό είναι κάτι που, από σπόντα ή όχι, η σειρά των before έχει αποδώσει με τρόπο που θα έμοιαζε μη κινηματογραφήσιμος.

οι δύο αυτοί χαρακτήρες είναι πια τόσο καλοσχηματισμένοι, από το κάθε τους υπόγειο τικ μέχρι τα πολύ εμφανή σημάδια γήρανσης στο σώμα τους, που η ιστορία και η βαρύτητα που κουβαλάνε τους κάνουν πλέον να υπερβαίνουν τα στενά μυθοπλαστικά όρια. το before midnight, η καλύτερη από τις ταινίες μιας σειράς που μοιάζει πια καταδικασμένη να παραδίδει κάτι καλύτερο κάθε της φορά, σε κάνει ρετάλι με τον τρόπο που μόνο η αληθινή ζωή θα μπορούσε.