Pompeii ★★★★

υπάρχει μια στιγμή που η κάμερα ακολουθεί τον jon snow καθώς τρέχει στα σοκάκια της πομπηίας καθώς αυτή καταστρέφεται, κόντρα στην κατεύθυνση του πλήθους, και η κάμερα ανυψώνεται ενώ τον ακολουθεί, και ξαφνικά πηγαίνει πιο γρήγορα, σηκώνεται για να κοιτάξει τον στόχο του, και φωτιές διακόπτουν την ροή του πλάνου. δεν ξέρω πότε αποφασίσαμε πως η ικανότητα ενός σκηνοθέτη στο να παρέχει όλη τη δυνατή πληροφορία δράσης μέσα σε μια μικρή, εντυπωσιακή σεκάνς (χωράει βασικά σε ένα γκιφάκι), είναι κάτι που δεν πρέπει να αναγνωρίζεται, αλλά κακώς αποφασίστηκε. ο paul w.s. μπορεί να σκηνοθετεί δράση με αίσθηση χώρου όπως ελάχιστοι άλλοι μπορούν αυτή τη στιγμή. και το δεύτερο μισό αυτής της ταινίας είναι γεμάτο με τέτοιες σκηνές.

θα ήταν το 'pearl harbor' του paul w.s. βάσει του πώς κινηματογραφεί και κατευθύνει τη high scale destruction art της 3ης πράξης, αλλά είναι κάτι ακόμα παραπάνω από αυτό. όταν αναρωτιέσαι γιατί μια ιστορία για σκλάβους και μονομάχους κάτω από ένα πέπλο ιστορικά βέβαιου θανάτου μπορεί να έχει το παραμικρό ενδιαφέρον για τον θεατή (ειδικά όταν έρχεται παρέα με τις απολύτως μηδενικές ικανότητες του w.s. σε 'διαλόγους' και 'ανάπτυξη' 'χαρακτήρων'), θα έχεις υπολογίσει χωρίς το άγριο, εκπληκτικό του φινάλε. εικονογραφία καταστροφής; θανάτου; αξίας της στιγμής στην αιωνιότητα; δε ξέρω, κι ο w.s. σίγουρα δεν τα πολυσκέφτεται όλα αυτά, οπότε θα το αφήσω. όπως και να έχει, ανεκτό/λειτουργικό ως τα μισά, εκρηκτικό όσο φτάνουμε στην, ερμ, έκρηξη.

επίσης ο jack bauer κι ο mister eko δίνουν τέτοιο ρεσιτάλ παθιασμένης και committed κακής ηθοποιίας που έχουν κλειδώσει θέσεις στα επόμενα blogoscars. πολύ πιο αξέχαστοι από το bleh φωτογενές πρωταγωνιστικό ζευγάρι.

μες στους 2-3 καλύτερους paul w.s. έβερ.

dark tyler liked this review