The Lego Movie

δε θέλω να γράψω πολλά ή να βάλω αστεράκια πριν το δω κανονικά (η δημοσιογραφική προβολή ήταν παγίδα της village, μας είχαν τάξει υπότιτλους και ξαφνικά βρεθήκαμε να βλέπουμε τη μέτρια μεταγλώττιση)

αλλά είναι φανταστικό. σοβαρά συναισθηματικό στα επίπεδα του toy story 3, αλλά συνδεδεμένο με ιδέες περί δημιουργικής σκέψης, περί τέχνης, και περί απελευθέρωσης από τα δεσμά του legacy, της 'παράδοσης', του ελέγχου. όπως ένα σετ lego ξεκινά ως μιας συγκεκριμένη ανατύπωση (πχ σκηνικά χάρι πότερ ή JLA ή star wars ή άγρια δύση) αλλά στα χέρια μας μπορεί να μετατραπεί σε κάτι εντελώς νέο, έτσι κι αυτή η ταινία-lego ξεκινά ως μια παιδική, χαριτωμένη ανατύπωση του matrix (ή της όποιας ιστορίας με 'καθημερινούς' εκλεκτούς) για να εξελιχθεί σε μια διακήρυξη υπέρ της ελεύθερης σκέψης και της κατάργησης των συνόρων ανάμεσα στις ιδέες. άρα είναι, δε ξέρω, το ratatouille διατυπωμένο σαν το toy story 3;

τεσπά. είναι απλοϊκό, αλλά είναι επίσης όμορφο και σοβαρό και σοβαρά αστείο και σοβαρά ανατρεπτικό.

υγ. και έχει τον καλύτερο μπάτμαν έβερ, δηλαδή έναν μπάτμαν απολύτως douchebag. δίκαιο.