X-Men ★★★½

παιδιά είναι μια γλύκα σκέτη.

με τα σημερινά στάνταρντς είναι σα να βλέπεις indie ταινία. έχει άγνοια κινδύνου το φιλμ και είναι απολαυστικό να το βλέπεις αυτό σήμερα. έχει σκηνές μάχης χορογραφημένες, με ηθοποιούς σε δερμάτινα να ανεβοκατεβαίνουν στον αέρα και να τους κρατάνε σκοινιά, ξέρεις. έχει 20 λεπτά στην αρχή πριν εμφανιστεί ειδικό εφέ. είναι όλη κιόλη μιάμιση ώρα. μιάμιση ώρα!! κάνει ένα σωρό πράγματα σωστά στο πώς εισάγει τους χαρακτήρες και το σύμπαν τους. έχει τι, τρεις σκηνές δράσης σε όλη την ταινία; όλα μοιάζουν τόσο λίγα και περιορισμένα στα απαραίτητα, ο magneto έχει τρεις ανίκανους henchmen, το όλο scale είναι διασκεδαστικά μικρό. και πόσο περίεργο (και αναπάντεχα αποτελεσματικό) το να είναι δραματουργική ραχοκοκαλιά της ταινίας η σχέση wolverine-rogue; ή να ανοίγει και να κλείνει πάνω στον κακό (και αναπόφευκτα στη σχέση του με τον xavier). γενικά ένα περίεργο πράγμα. ενώ ουσιαστικά εγκανίασε την εποχή των κινηματογραφικών υπερηρώων, ελάχιστα πράγματα από αυτή την ταινία κατέληξαν να κοπιάρουν όλες αυτές που ακολούθησαν. αυτό την κρατάει και φρέσκια- πέρασε ένα γενναίο μισάωρο προτού ξεμαγνητιστώ, ως τότε παρακολουθούσα σα να ήταν η πρώτη φορά. απλώς θυμόμουν τα πάντα, beat προς beat, ατάκα προς ατάκα.