Battle for the Planet of the Apes ★★

To "Battle..." δυστυχώς κλείνει το franchise με την χειρότερη ταινία του, όντας κυρίως θύμα του κατακρεουργημένου budget που αναγκάζει τον στρατό των ανθρώπων να κάνει επιδρομή στην πόλη (=πέντε σκηνές) των πιθήκων με τρία οχήματα και δεκαπέντε άτομα και να μιλά για επικές διαστάσεις σε άδεια σκηνικά και φτωχά σκηνοθετικά τρικ, που επιχειρούν να αποκρύψουν την αλήθεια. Ως συνέπεια, το αποτέλεσμα θυμίζει περισσότερο σχολική παράσταση και ο Σίζαρ, αντί για Μεσσίας των πιθήκων, περισσότερο θυμίζει τον πρόεδρο του χωριού, κάτι που σίγουρα δεν ευνοεί την κληρονομιά της ταινίας.

Παρόλα αυτά, η ιστορία κάνει φιλότιμες προσπάθειες για να δώσει θεολογικές προεκτάσεις στην ιστορία (μέχρι ακόμα και στο τελικό πλάνο του αγάλματος που... δακρύζει), να επαναφέρει το timeline στην χρονική περίοδο της πρωτότυπης ταινίας (η αρχή και το τέλος του μέλλοντος διαδραματίζονται την χρονιά που κάνει την ηχογράφησή του στην αρχή του Planet of the Apes o Charlton Heston), να δώσει τον απαραίτητο Βρούτο στον "Καίσαρα" του Caesar και. γενικά, να αποτελέσει μια ιστορία έξωσης των πιθήκων από τον Παράδεισό τους.

Η αποτυχία έγκειται στο ότι όλα αυτά αγγίζονται επιδερμικά, περισσότερο ως ιδέες και λιγότερο ως θεματικές μια ταινίας ενός, έτσι κι αλλιώς, φορτωμένου από ιδεολογικούς συμβολισμούς franchise, χωρίς να καταφέρνουν να δημιουργήσουν τον απαιτούμενο προβληματισμό ή/και θρήνο, όπως θα επιθυμούσαν. Το καλό, όμως, είναι ότι ακριβώς αυτοί οι προβληματισμοί αποτελούν την βάση του επερχόμενου "Dawn...", το οποίο έρχεται κατά κάποιον τρόπο να αποκαταστήσει την ιστορική αδικία. Περισσότερα για αυτό την Πέμπτη, υποθέτω.