Blue Is the Warmest Color

Blue Is the Warmest Color ★★★★

This review may contain spoilers. I can handle the truth.

This review may contain spoilers.

Μιλάω όντως για spoilers, οπότε μην συνεχίζετε αν δεν έχετε δει την ταινία (αυτοί που είστε Θεσσαλονίκη τέλος πάντων, γιατί οι υπόλοιποι την έχετε ήδη δει ΟΛΟΙ, οκ σκάω)

Σκόρπιες σκέψεις για την ταινία:

-Δεν έχω καταλάβει σε τι βαθμό ευθύνεται η πίεση του Κεσίς και σε τι βαθμό το ένστικτο της Αντέλ για την ερμηνεία της. Η τύπισσα είναι ένα αγρίμι και, όμως, χειρίζεται με απίστευτη λεπτότητα, όπου χρειάζεται, τις αλλαγές. Πεθαίνω να την δω να δουλεύει με άλλους σκηνοθέτες. Εχμ, και αυτή υποθέτω.

-Φεστιβαλική Lykke Li, δύο χρονιές σερί I follow Rivers στις Κάννες, ένας Μάλικ έμεινε να το χρησιμοποιήσει και τερματίστηκε όλο το φεστιβαλικό potential.

-Φανταστικό πόσο παντού είναι το μπλε. Πριν εμφανιστεί η Emma, η Αντέλ πιάνει (;) ήδη τα σημάδια: με τα μπλε καπνογόνα στην πορεία ή τα μπλε νύχια και τα δαχτυλίδια της πρώτης κοπέλας που την φιλάει. Όταν η σχέση της με την Emma περνάει στην επόμενη φάση (ή Κεφάλαιο 2, αν προτιμάς), το μπλε είναι παντού εκτός από τα μαλλιά της Lea Seydoux. Στις μπλούζες, στο χρώμα της πόρτας, στους πίνακες. Όταν πλέον η σχέση τους τελειώνει οριστικά, η Seydoux χάνεται μέσα σε έναν γαλάζιο διάδρομο. Στο δε τέλος, μόνο το γαλάζιο φόρεμα της Αντέλ δείχνει ότι η ίδια δεν έχει ξεπεράσει το παρελθόν. Η Emma ήδη βρίσκεται στην κόκκινη φάση της. Φανταστικό.

-Γενικά, πόσες γαλλόφωνες γυναικείες ερμηνείες χωράνε σε ένα αντίστοιχο φετινό top10; Με πρόχειρους υπολογισμούς, άπειρες.

-Επίσης, πόσες γαλλικές ιστορίες σεξουαλικής αφύπνισης χωράνε φέτος; Μόλις χθες είδα Jeune et Jolie και είναι τέλειο πόσο κοινές και πόσο διαφορετικές ιστορίες είναι.

-Τα μάγουλα της Αντέλ. Και οι μύξες. Πολλές μύξες.

-Δεν χαλάστηκα με τις σκηνές σεξ. Το σεξ ήταν αναφαίρετο κομμάτι της ανάπτυξης της σχέσης τους. Θα μπορούσε να ήταν συντομότερο; Ίσως. Θα μπορούσε να ήταν λιγότερο explicit. Μπορεί. Θα μπορούσε να μην υπάρχει καν; Με τίποτα. Περισσότερο πορνογραφικές βρήκα τις σκηνές όπου η κάμερα έχει σε γκρο πλαν τα οπίσθια της Εξαρχόπουλος όσο εκείνη κοιμάται ή κάνει ντους παρά τις πολυσυζητημένες σκηνές, πάντως.

-Λάτρεψα, επίσης, πόσο "τσουλάκι" κατά τα λεγόμενα τρίτων κατέληγε σε κάθε act ο πρωταγωνιστικός χαρακτήρας. So totally "Θλιμμένη Αντέλ"

-Τέλος, του χρόνου, παιδιά, ο Χρυσός Φοίνικας χωρίς καθυστέρηση, άντε.