Mute ★★

Όχι ακριβώς κακό αλλά απίστευτα υποτονικό και απομακρισμένο από το full potential του. Ο Duncan Jones έχει την φιλοδοξία, έχει προφανώς κάτι στο μυαλό του, έχει μια neo-noir neon extravaganza που θέλει να φέρει στο φως (αν και εγκληματικά, το φουτουριστικό Βερολίνο δεν έχει καμία απολύτως σχέση έστω και υποτυπωδώς με Βερολίνο) όμως τελικά παραμένει στην επιφάνεια, δίχως χαρακτήρες, δίχως ουσία, δίχως πραγματικό συναίσθημα (η μουσική του Clint Mansell κάνει ό,τι μπορεί σε αυτό τον τομέα). Στην πραγματικότητα, το Mute έχει δύο μεγάλα κοινά με το Warcraft: α) υπονοεί έναν κόσμο με μυθολογία πολύ μεγαλύτερη από όσο μπορεί να διαχειριστεί και β) χρησιμοποιεί το Blade Runner υπερβολικά ως Ευαγγέλιο για να διαφοροποιήσει επαρκώς την δική του πορεία. Μακάρι το Mute να είχε το fun του Warcraft.