The Strange Vice of Mrs Wardh ★★★

Άσχετο αλλά βλέποντας την Edwige Fenech να γουρλώνει μάτια και να τρέμει και να πανικοβάλλεται και να τινάζει μαλλί και να υποφέρει και να προσπαθεί να είναι σέξι και να ξανατινάζει μαλλί και να τρέμει και να πεταρίζει βλεφαρίδα και να τρέχει να ξεφύγει από τον δολοφόνο και να παραμένει πάντα πανέμορφη - αυτή η κατάρα, μου γεννήθηκε το παράπονο που δεν είδαμε ποτέ την Βουγιουκλάκη σε έναν αντίστοιχο ρόλο που θα έσπαζε ταμεία εκείνη την εποχή.

Μα, σκέψου το, ο δολοφόνος κυνηγάει την Αλίκη και αυτή τρέχει και κουνάει και το κεφάλι από μόνη της για να ανεμίζει το μαλλί γιατί δεν έχει αέρα και κοιτάει πίσω από τον ώμο της να δει αν κατάφερε να ξεφύγει από τον δολοφόνο και - Ω ΠΑΝΙΚΟΣ - ένα χέρι την πιάνει από μπροστά και - ΤΣΙΡΙΔΑ - μπαίνει το μαλλί στο ηδυπαθές μισάνοιχτο στόμα του τρελού και καθώς μπλέκεται η μπούκλα στην βλεφαρίδα - ΣΕΞΙ - τι ανακούφιση που τελικά δεν είναι ο δολοφόνος αυτός που την άρπαξε αλλά ο Παπαμιχαήλ, που ως κουλ ζεν πρεμιέ ήρθε να την σώσει, και η Αλίκη χάνεται στην αγκαλιά του - ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ MORRICONE - και ψιθυρίζει "Δημήτρη μου, Δημήτρη μου, ήθελε να με σκοτώσει με μία λεπίδα" αλλά δεν ξέρει ότι ο Δημήτρης της Δημήτρης της μπορεί να είναι ΑΥΤΟΣ ο δολοφόνος και όχι εκείνος ο περίεργος ο creepy γείτονας που μοιάζει με τον Γκιωνάκη και όλοι υποπτεύονται ΤΑ ΝΤΑ ΝΤΑΑΑΑΑΝ.

Θα μπορούσε να λέγεται "Το λεπίδι του δολοφόνου στο κορμί της Λίζας Παπασταύρου", θα το έβλεπα, θα το διαφήμιζα, Ω Θεέ μου, τι πράγματα χάσαμε!

(By the way, η Ειρήνη Παπά έχει γυρίσει giallo (An Ideal Place To Kill του Umberto Lenzi ως πρωταγωνίστρια και Don't Torture A Duckling του Lucio Fulci ως κομπάρσα, να αυτή κατάλαβε τον παλμό της επόχής)