Titli

Titli ★★★★

பார்த்ததில் மிகவும் ரசித்தது : 094.

அனைத்து பாத்திரங்களும் மனதிற்கு ஒவ்வாத காரியங்கள் செய்தாலும். படத்தின் இறுதி நிமிடத்தில் ஒரே POSITIVE பாத்திரத்தை வைத்து சுபமாக முடிக்கும் கதையல்ல இது.

முழுக்க வரைமுறைக்கு உட்படாதவர்கள் மட்டுமே உலாவும் சினிமா.

சிலரது சுயநலத்தை மட்டுமே ஒரு கதைக்கு பிரதானமாக்கி இறுதி நிமிடங்களில் அது கலையப்பட்டோ! அல்லது தெளிந்தோ விடுகின்ற கதையல்ல இது.

முழுக்க சுயநலனும், பேராசை கொண்டவர்கள் மட்டுமே நிரம்பிய சினிமா.

குடும்பத்தில் தங்களுக்குள்ளான தேவைகளுக்கு நிகழும் வாதங்களில் அக்கா, அம்மா பாத்திரங்களை நுழைத்து பரிவை, பாசத்தை போதிக்கும் கதையல்ல இது.

கதை முழுக்கவே நிகழும் குடும்பத்தில் பெண் உறுப்பினர்களே இல்லாமல் பார்த்து செய்த சினிமா.
இறந்த தாயின் புகைப்படத்தை காட்டி, அதை வணங்கிச்செல்லும் மகன்களின் மேல் பரிவை நம்மிடம் யாசகம் கேட்கும் கதையல்ல இது.

தாயை இழந்த மூன்று பிரதான மகன்கள் பாத்திரம் மட்டுமின்றி அனைத்து பாத்திரங்களும் பெண்களை எதுவாகவும் நினைக்காத சினிமா.

ஆண்கள் பெரும்பாலும் ஊதாரிகளாகவும் பெண்ணே அவனது வாழ்வில் ஒளியேற்றி நல்வழிப்படுத்தும் கதையல்ல இது.

இத்தனை ஆண் பாத்திரங்களின் ஒழுங்கீன நடவடிக்கைகளும் பணம் சார்ந்த ஏதோ ஒன்றின் மேல் இருக்க, தாங்களின் தவறுகள் பெரும்பாலும் மனம் சார்ந்த ஏதோ ஒன்றின் மேல்தான் என வெறும் ரெண்டே பெண் பாத்திரங்களை கொண்டு உணர்த்தும் சினிமா.

முழுதும் தான், தனக்கு மட்டுமே என பாத்திரங்கள் அனைவரும் சுழன்றாலும், நம் சதைனுள்ளே புலப்படாத நரம்புகளை போல, நம் ரத்தத்தின் உள்ளே கலக்கப்பட்ட உடன்பிறப்புகளின் பால் கொண்ட பாசத்தை புகைப்படத்திலும், பல் துலக்கும் brush மற்றும் ஒரே சீராக அடுக்கி வைக்கப்பட்ட டம்ளர்களில் புதிதாக முளைத்த அவர்களது தாயின் புகைப்படத்தின் வழியே காண்பிக்க முற்ப்பட்ட இடம் சிலிர்ப்பே...

காலணியுள் சிக்குண்ட சிறுகல் நம் ஒவ்வொரு அடியிலும் தனது இருப்பை இடைஞ்சலாக நமக்கு உணர்த்துவது போல, இந்த ஒழுங்கற்ற பாத்திரங்கள் அனைத்தும் நம்முடனே சிலகாலம் இடைஞ்சலாகவேனும் வந்தே தீரும்.