Kingsman: The Secret Service ★★★★

Πήγα ψιλοπροετοιμασμένος, το παραδέχομαι, οπότε ίσως και να μην είμαι ένας απόλυτα αντικειμενικός κριτής. Λόγω Μάθιου Βον.

Και φυσικά, δεν έπεσα έξω. Τρελή "ροκιά" inside joke χάους, με κύριο γνώμονα την κάφρικη αποδόμηση κάθε τζειμσμποντικού κλισέ (από τον μεγαλομανή villain και τα αδιανόητα σχέδιά του για το μέλλον του κόσμου ως τα... αναγνωριστικά δείπνα με τον μυστικό πράκτορα), το "Kingsman" βρίσκει στόχο από τα πρώτα δευτερόλεπτα, με την πρώτη σχεδόν βολή και συνεχίζει με αυξανόμενες ριπές έως το "θα-γαμηθεί-το-σύμπαν" (#diplhs) climax.

Σίγουρα, η διάρκεια του φιλμ δεν δικαιώνει την τελική απόφαση για τέτοιο "τράβηγμα" (θα μπορούσε να γίνει ένα πιο λεπτοδουλεμένο τριμάρισμα), αυτό ωστόσο δεν είναι ανασταλτικός παράγοντας του ανεξάντλητου fun. Δε μπορείς, απλά, να κοιτάξεις το ρολόι σου γιατί στο ενδιάμεσο χαζεύεις τον αψεγάδιαστο Κόλιν Φερθ να περιπαίζει τον ανθυπο-007, τον ψευδίζοντα επικυρίαρχο του Σύμπαντος Σάμιουελ Τζάκσον σε ρεσιτάλ αυτογνωστικής καρικατούρας και την... πυροβολημένη (και - φευ! - ξεδιάντροπα gore) διάθεση του Βον να κινηματογραφεί τη δράση τραβώντας την από τα μαλλιά, δίνοντας διαστάσεις φρενίτιδας στο φιλμ (τσέκαρε το μακελειό στην εκκλησία και μετά τα συζητάμε...).

Συμπερασματικά, είναι η ταινία που όλοι οι κριτικοί αποφεύγουν. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να περάσουν καλά κι αυτό, από συνήθεια, τους τρομάζει...