Nightcrawler ★★★★

Αλλο ένα σπουδαίο instant-classic αμερικάνικο φιλμ, σχεδόν από το πουθενά αφού πρόκειται περί... ντεπούτου. Η εξαιρετική, "μαϊκλμανική" κινηματογράφηση του νυχτερινού, σκληρού, πιο-80s-πεθαίνεις Λος Αντζελες είναι αυτή που κινεί τα νήματα σε τούτο το ιδιοσυγκρασιακό θρίλερ μιντιακού παροξυσμού (ελαφρώς πιο τονισμένο προς το mainstream απ'ο,τι θα το ήθελες). Αλλά το κλου πίσω από αυτή την κίνηση των νημάτων, είναι αναπόφευκτα ο βασικός κινητήριος μοχλός: ο Τζέικ Τζίλενχολ. Με μία ερμηνεία επιπέδου "Ταξιτζή", ο τύπος γραπώνει κάθε συναρπαστικό καρέ του Γκιλρόι και σέρνει το χορό, χωρίς να ξεφεύγει ούτε στιγμή από την απαραίτητη ερμηνευτική ροή του ρόλου του - είναι εκνευριστικά απαθής απέναντί σου, κυνικός και αμοραλιστής μέχρι εκεί που δεν πάει και παρόλα αυτά ταυτίζεσαι με τον "αυτοσκοπό" του, χωρίς, προφανώς, να τον εγκρίνεις ούτε στιγμή!

Αυτή είναι και η μεγαλύτερη μαγκιά-παύλα-επίτευξη-παύλα-forthewin της ταινίας. Εχει όλα εκείνα τα συστατικά που θα σε κάνουν να σιχαθείς τον ίδιο σου τον εαυτό που παρασύρθηκες και δε μπορούσες να ξεκολλήσεις τα μάτια σου από την οθόνη. Αν είναι, δε, και σε σινεμασκόπ αιθούσης, έχεις πετύχει δίωρο τζακ-ποτ.

Report this review