The Age of Adaline ★★★

Εξαιρετικά άμεσο και προσφιλές, μέχρι να γίνει υπερβολικά επεξηγηματικό, τούτο το υβρίδιο indie σκηνοθετικής προσήλωσης και ατόφιου χολιγουντιανού μελοδράματος βρίσκει τελικά στόχο στην καρδιά σου - χωρίς να καταφέρνει και να στην κλέψει, ωστόσο.

Το βασικότερο ελάττωμα εντοπίζεται σε αυτό που έγραψα παραπάνω, περί επεξηγηματικότητας. Ο ρόλος του "αόρατου" αφηγητή μοιάζει χαριτωμένος μέσω επιστημονικών τσιτάτων στην αρχή του φιλμ, ύστερα εξαφανίζεται για το μεγαλύτερο μέρος της και επανεμφανίζεται προς το φινάλε, σπάζοντας την αρμονία των εικόνων που... μιλούσαν από μόνες τους. Αυτές οι αχρείαστες στρογγυλοποιήσεις φρενάρουν την ιδιαιτερότητα αυτού του οριακά "Benjamin Button" παραμυθιού - όπως αχρείαστη μοιάζει και η μεγάλη του διάρκεια.

Εχει όμως ένα πρόσωπο που λάμπει κινηματογραφικά, την Μπλέικ Λάιβλι (και σηκώνει επάξια στους ώμους της ολόκληρο το φιλμ και τον απόλυτο κυρίαρχο-χαρακτήρα της) και μια μικρή έκπληξη στην προσγειωμένη ερμηνεία του Χάρισον Φορντ. "Γράφουν" υπέροχα στο φακό και ο σκηνοθέτης, αν μη τι άλλο, εκτός από το οτι το εκμεταλλεύται, δείχνει και να το χαίρεται.

Report this review