The Imitation Game ★★★★

Εχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στις ταινίες που "κάπου-τις-έχεις-ξαναδεί" και καταφέρνουν να σε κρατήσουν αλυσοδεμένο στο κάθισμά σου μέχρι το τέλος.

Εμφανώς, η ιστορία του συγκεκριμένου φιλμ δεν είναι κάτι το πρωτότυπο ή το υπερβολικά φιλόδοξο. Υπό άλλες συνθήκες, θα ήταν το απόλυτο Oscar material! Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα, με κεντρικό ήρωα "ιδιαιτεροτήτων", κλίμα ΒΠΠ, λίγο κλάμα, λίγο vintage, σχετικά "απαλή" και γραμμική αφήγηση (παρά τα συνεχή flashbacks). Κι όμως, αυτή είναι η μεγαλύτερη νίκη του Νορβηγού Τάιλντουμ! Εχει όλο το υλικό στα χέρια του για να φτιάξει το πιο flat, εκνευριστικά μονότονο true story της χρονιάς, και καταφέρνει να το κάνει μια συμπαγή, με ατόφια καρδιά επιτυχία. Ενα φιλμ, στο οποίο δεν περιττεύει τίποτα, μιλώντας για πολλά αλλά χωρίς να ξεφεύγει από το κέντρο της δύναμής του ούτε τον αφηγηματικό προσανατολισμό του. Με απόλυτους συμμάχους το εξαιρετικό καστ (Κάμπερμπατς και Γκουντ κλέβουν όλα τα χειροκροτήματα), το συγκροτημένο μοντάζ του Γουίλιαμ Γκόλντενμπεργκ και τις αιθέριες συνθέσεις (οποία έκπληξις...) του Αλεξάντρ Ντεσπλά.

Για τους... μύστες του οσκαρικού γίγνεσθαι (έως και hype), αυτό είναι ενα φιλμ-έκπληξη! Από τις καλές, όχι τις "τί-στον-πούτσο-του-βρήκανε".

Report this review