The Water Diviner ★★

Δε θα πω απολύτως ΤΙΠΟΤΑ για το "ιστορικό" του θέματος. Δεν έχει νόημα. Και αυτή η κουβέντα ανήκει αλλού.

Κινηματογραφικά και μόνο. Ο Κρόου έχει διάθεση ως σκηνοθέτης. Αλλά είναι το πρώτο του βήμα και οι αδυναμίες εντοπίζονται ευκολότερα. Η προσπάθειά του να παρουσιάσει όσο πιο πυκνά ανθρώπινη γίνεται την ιστορία του είναι οριακά συγκινητική. Τον βοηθά τα μάλα ο Αντριου Λέσνι με την αριστουργηματική φωτογραφία του, τα φυσικά τοπία της Αυστραλίας και της Ανατολίας, ο "αέρας" της πλανοθεσίας του. Ο ίδιος, ερμηνευτικά, επίσης είναι σε πολύ καλή φόρμα. Αλλά αντί να σταθεί περισσότερο στο πραγματικό ζουμί (της σχέσης ανάμεσα στους δύο πατεράδες που έχασαν τους γιούς τους), πετάει εμβόλιμο ένα αχρείαστο ρομάντζο με τη μουσουλμάνα της Ολγκα Κουριλένκο που πιο πολύ αποπροσανατολίζει το μάτι σου παρά σε προσηλώνει στο γίγνεσθαι της ιστορίας.

Εκεί, ο Κρόου αφήνεται υπερβολικά πολύ και βγάζει off τη δυναμική του έργου του, παρά το δεκανίκι της μετρημένης διάρκειας (δεδομένου και του θέματος).

Αυτά, όσον αφορά την ταινία ως ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ προϊόν. Για τα υπόλοιπα, ας μιλήσει η Wikipedia, ο Πάπυρος-Λαρούς και η Συνθήκη της Λωζάννης...

Report this review