Unbroken ½

Πόσα λάθη μαζεμένα μπορείς να εντοπίσεις με την πρώτη, κιόλας, ματιά σε μια ταινία;

Τόσα όσα ποτέ δε θα δείς ακόμα και σε μονόλεπτο φιλμάκι πρωτοετή σπουδαστή σκηνοθεσίας. Η Τζολί δεν "το έχει", εξακριβώνεται σε κάθε ένα από τα 137 οδυνηρά λεπτά της διάρκειας του φιλμ. Δεν έχει αποφασίσει ΠΩΣ να αφηγηθεί την ιστορία της, ΠΩΣ να μοιράσει αρμονικά το χρόνο στα γεγονότα, ΠΩΣ να μεταδώσει το όποιο συναίσθημα, ΠΩΣ να σε κάνει συμμέτοχο στο "based on a true story" δράμα του και, τελικά, ΠΟΙΑ ακριβώς ταινία θέλει να κάνει! Γι'αυτό, καταφεύγει στα εύκολα, τα προκάτ, τα "κατεψυγμένα" από ράφι β' διαλογής "οσκαρικά" μελοδράματα των 80s. Και ο μοντέρ, αντί να βοηθήσει ώστε όλο αυτό να σταθεί σε μια κάποια νορμάλ σανίδα, πριονίζει με εκνευριστικά τεμπέλικο τρόπο την ερασιτεχνική αφήγηση.

Δύο κερδισμένους βγάζει αυτός ο σαδιστικά βαρετός και αδιάφορος αχταρμάς: τον "ηρωικό" Τζακ Ο'Κόνελ, που παλεύει να βγάλει όσο περισσότερο ζουμί μπορεί από τον κακογραμμένο "based on a true story" χαρακτήρα του και τον διευθυντή φωτογραφίας που, παρά το "ο,τι να 'ναι" καδράρισμα φροντίζει να φιλτράρει και να χρωματίσει σωστά τα πλάνα μιας πολύ, πολύ κακής μαθήτριας...