Xenia ★★★½

Ο Κούτρας είναι από τους λίγους (μαζί με τον Οικονομίδη) Ελληνες σκηνοθέτες που ξέρουν να κάνουν ΚΑΝΟΝΙΚΟ σινεμά στη χώρα τους (κανα δυο καλοί ακόμα, τήν έκαναν με ελαφρά για τα ξένα - και καλά έκαναν, ίσως).

Σινεμά, δηλαδή, της "αναφοράς", σινεφίλ χωρίς να γίνεται... σινεέχθρ, παραμυθένιο, άρτιο, με πολύ υψηλά στάνταρ παραγωγής χωρίς να χρειάζεται 3500 χορηγούς και χαλινάρι κάποιον όμιλο μαζικής παραγωγής ζ' διαλογής βιντεοκωμωδιών. Και καλό καστ. Και πολύ, πολύ υψηλό γούστο στα μουσικά του ακούσματα.

Η αγάπη αυτή για το σινεμά, οδηγεί ΚΑΙ τον Κούτρα στη λάθος στροφή της μη ύπαρξης κλιμάκωσης και, φευ, σε ένα βεβιασμένο φινάλε. Ετσι, ο Κούτρας δεν κάνει μια ακόμα "Στρέλλα".

Αλλά, γαμώ το φελέκι μου, κάνει άλλη μια πολύ ωραία ταινία.