Bad Lieutenant ★★

Deze poster suggereert een heerlijke actiethriller met een dun plot. In plaats daarvan heeft het helemaal geen actie of plot. We volgen Harvey Keitel struinen en sturen door de straten van een duister New York, alsof het de jaren '70 is. Dat is niet het enige wat het overeen heeft met Scorseses Taxi Driver: ook het tempo in deze film is onwijs laag.

Toch was dit een van de gekkere filmervaring die ik dit jaar had. Als doelloze ziel loopt politieman Keitel rond om drugs te vinden om zelf te gebruiken. Ondertussen blijft hij ook maar gokken op het verkeerde football-team, wat grote consequenties heeft. De moord- en verkrachtingszaken die hij eigenlijk moet onderzoeken? Doet hij helemaal niks mee. Hij gluurt bij het slachtoffer - een non - en steelt liever drugs van de crime scene.

Maar daarnaast zien we ook - in trage scènes - een hoop momenten om niet te vergeten. Een verkrachtingsscène met de non komt plots voorbij, in eerste instantie alsof het een droom is. Keitel houdt twee jongedames zonder rijbewijs aan en trekt zichzelf midden op straat af. In de wandelgang van de kerk schreeuwt hij tegen een oude zwarte vrouw - in een fantastisch geacteerde scène - die lange tijd ook voor ons lijkt op Jezus, rechtstreeks van het kruis.

Het scheelt dat ik geen idee had van wat ik van de film moest verwachten, dat de film maar anderhalf uur duurde en dat we twee pauzes namen om bij te komen. Aan het einde was het meer een langzame, interessante en frustrerende ervaring om de film te ontcijferen. Want net zo doelloos als deze verprutste ziel, is ook het plot, helaas.