Bright

Bright ★★

"Dit is de meest wazige film die ik ooit heb gezien." - Mijn vader

Wauw. Ik ging met oprechte interesse de 100 miljoen kostende Netflix-film Bright bekijken en wilde echt wel een goede tijd beleven. Na een interessante introductie die al wel wat hints gaf naar een matig vervolg, kwam de dure rotzooi.

Ik heb recensies bewust niet gelezen, maar ik denk dat ik het er volledig mee eens ben. Dit is vreselijk. Hoe kun je dit na Suicide Squad alweer doen, David Ayer? Laat iemand anders je films schrijven ofzo. De regel bij Ayer is na elke tegenvaller komt een aanrader.

Maar please, ga Bright niet kijken. Want dit is Blade Runner 2049, maar dan mislukt.

In de introductie zien we Will Smith's zijn vrouw kort interacteren met de hoofdrolspeler. Zij praten zo direct, zo nep. "My greatest fear is..." zegt Will. "Oh, my greatest fear is..." reageert ze.

Het is zo clichégevuld als Suicide Squad. Het verhaal gaat over een toverstaf en enkel 'Bright's kunnen deze gebruiken en zelfs vasthouden zonder dood te gaan. Meestal zijn elfen het, maar mensen zouden het ook kunnen zijn. Maar wel is de kans héél klein: "één op de miljoen". Kom op. De film heet Bright. Je weet al hoe het afloopt.

Maar zelfs in die clichématigheid valt het tegen.

Even terugspoelen. Het concept is dat orcs, mensen en elfen al duizenden jaren naast elkaar leven. Ze zijn dan niet heel eerlijk verdeeld. De orcs zijn lager en de elfen hoger in de rangen. Als mens heeft Will Smith al een tijdje de eerste politie-orc als partner. Ze kunnen niet heel goed met elkaar overweg en zullen af en toe een grapje maken om zogenaamd een betere band te krijgen.

Maar Will Smith werkt alleen nog maar om het geld met hem om zijn kinderen te verzorgen. Dan komt het tweetal terecht bij een elf en een toverstaf. De collega's van Will zeggen dat ze zijn wensen zullen vervullen als ze de toverstaf geven en hij zijn orc-collega neerschiet.

Plottwist(?): hij doet het niet en het drietal gaat rondreizen door de stad. Door iedereen worden ze achtervolgt en constant worden ze beschoten.

That's it. Dat is de film. Het tweetal heeft geen enkele reden - zijn collega voelt verre van een compleet personage aan, alsof Will Smith dat hierin wel is - om ook maar deze hele film te beleven.

Maar goed. Tegen het einde toe werd het zo bizar clichématig dat het grappig werd. De toon van de sprookjeswereld en het duistere End of Watch-achtige paste al vanaf het begin niet zo goed, maar Will en zijn collega proberen af en toe ook nog wat grappen te maken.

Dat de film eindigt met een klein elf, eentje die Will eerder als bij doodsloeg omdat zijn vrouw er last van had, die gek naar de camera vliegt - HAHA! - is typisch voor Bright.

Voor een tien miljoen mislukking op Netflix was het wel geinig geweest. Nu is het meer beschamend.

Wilco liked these reviews