Star Wars: Episode I - The Phantom Menace

Star Wars: Episode I - The Phantom Menace ★★★

Star Wars Episode I: The Phantom Menace (1999) is een slecht gemonteerde film vol matig acteerwerk en cgi. Hij is tenminste wel origineel.

De originele neergang van Star Wars

Hoewel ik door mijn jeugd de Star Wars filmserie door een roze bril zie, moet ik helaas de bedenker George Lucas de schuld geven van de meeste problemen. Want mijn grootste ergernis in films is de hoeveelheid cgi, die werd geïntroduceerd in Lucas' teleurstellende Star Wars Episode I: The Phantom Menace (1999). Als er een film vol mee zit (bijvoorbeeld de Hobbitfilms), hebben ze "een cgi niveau van een Star Wars prequel".

Behalve de onbegrijpelijke titel, is 'The Phantom Menace op cgi niveau ook vreemd. Zo klopt mijn assumptie eerder wel. De film zit echt vol cgi en 'veel cgi = slecht' is mijn gedachte. The Phantom Menace laat zien dat dit niet altijd het geval is. Zo zijn de eerste minuten prachtig. Daarnaast heb je dan ook momenten dat je je echt afvraagt hoe dit ooit in de film is gekomen! Hebben ze dit van een spel uit 1999 gejat?

Het verhaal is zo politiek getint dat ik het oorspronkelijk nooit helemaal had begrepen. De openingstekst en de eerste tien minuten zijn essentieel om de kant van de Handelsfederatie te begrijpen en te zien dat de Jedi hiervoor eigenlijk maar saaie wezens waren. De federatie valt de planeet Naboo aan, waar Jar Jar Binks en koningin Amidala bevinden. Gelukkig komen zij door twee Jedi veilig van de planeet af en moeten voor reparaties naar Tatooine, de planeet waar Anakin slaaf is. Dan nog het hele politieke gebeuren waardoor Palpatine aan de macht komt. Oh, en de Siths gaan ook los.

Ik zal nog even wat redenen geven waarom deze film in de basis gewoon slecht is.

1) Echt slecht acteerwerk. Nu helpen de slechte dialogen ook niet helemaal, maar om met een emotieloos gezicht de hele film rond te lopen is ook een beetje onzin.

2) Er zitten wat onnozele en vreselijke scènes in. Zo maakt er een robot een sarcastische opmerking zonder enige uitleg ("Ehm no, you can't leave, wait, I mean, YOU'RE UNDER ARREST") en probeert Anakin een minimaal vijf jaar oudere meid te versieren met de slechtste pick-up line ever. En dan vertelt die het ook nog eens verkeerd. "Are you an angel?" "What?" "An angel." Zucht.

3) Het is.. onnodig.. langzaam. Met name de climax van de film geeft dit goed weer. Zo stoppen ze midden in het coolste lightsaber gevecht ooit om elkaar aan te staren. Vervolgens gaat de film naar het coole ruimtegevecht. Dan weer terug naar het stilstaan. Om direct daarna te rennen en weer eentje te laten wachten. Om weer terug te gaan naar het ruimtegevecht. Het had wel prima kunnen wezen, als er niet nog een derde en vierde gevecht tegelijkertijd plaatsvonden. Ik zou ook niet weten hoe je vier gevechten had kunnen monteren zodat het spannend blijft, maar sinds Lucas dit ook zelf heeft geschreven, had hij daar eerder over na kunnen denken. Zoals een beetje actie naar voren verplaatsen en de saaie, politieke momenten eruit halen???

4) De hoeveelheid "Jippie!"'s. Anakin, please staph.

Zie je dat dit rijtje geen Jar Jar Binks bevat? Weet je hoe dat komt? Omdat ik geloof in de Darth Jar Jar theorie, al lette ik er dit keer op en vond ik enorm weinig bewijs in deze film. Voor mij is het meer een religie geworden om de film wat intelligenter te maken dan die is.

Toch zijn er ook wat coole dingen aan de film die Lucas durfde te doen. De hele podrace is enorm vet en heeft verbazingwekkend weinig muziek. De geluiden van de voertuigen klinken al.. als... muziek.. in de oren inderdaad. De film verbreedt het Star Wars universum uit en laat het levendiger en gevulder voelen dan in de originele trilogie. Behalve wanneer er een grote kamer of groot veld is, dan lijkt het altijd alsof er ineens maar heel weinig mensen in dit universum hier ver, ver vandaan leven.

Dan Darth Maul, het perfecte kleinkind. Hij zegt echt maar een paar woordjes, als een schattige, dodelijke baby, die vecht met een dubbel zwaard... ehm, niet een hele sterke vergelijking. Dat gevecht met Qui-Con Jin en Obi-Wan Kenobi (serieus, wie verzint die namen? De man achter de naam Indiana natuurlijk) is fantastisch en de muziek 'Duel of the Fates' is onvergetelijk. Wat mij betreft is dat het hoogtepunt van de prequels.

The Phantom Menace mag dan niet zo goed zijn ontvangen als The Force Awakens (2015), het probeert tenminste iets origineels en slaagt erin wat het wil bereiken; het vergroten en verlevendigen van het Star Wars universum. George Lucas is alleen vergeten er een goede film van te maken. Ik denk dat George én Disney nog veel van elkaar kunnen leren.

Als je tot de laatste minuut in de credits wacht, hoor je Darth Vader's adem nog twee keer. Als een droom die uitsust. De hoop op goede, originele Star Wars film zoals vroeger die na deze film voor altijd verdwijnt. *Snik*

57/100

Wilco liked these reviews