The Recovered ★★

De mannen van RedLetterMedia

Eindelijk. Ze hebben het oprecht geprobeerd.

De allerlaatste film dat ik van de mannen van RedLetterMedia nog moest kijken is een horrorfilm waarbij ze oprecht hun best deden. Dit keer is het niet slechte onzin of iets wat ze maar half meenden. Mijn vraag naar oprechte filmkunst van dit duo is beantwoord.

In dit geval zegt de poster bijna genoeg. The Recovered (2008) is zo matig als het lijkt. De camera's die ze gebruiken zijn beter dan in Gorilla Interrupted (2003), maar nog steeds niet bijzonder goed. Vooral de buitenbeelden zien er ronduit lelijk uit, zonder dat het in dit geval stylistisch op zijn plaats is. In de expres slechte vorige film paste het, hier niet. Het is ten slotte een oprechte poging tot horror.

De horror zit meer in het psychologische. Het begin is redelijk saai. Haar moeder is overleden. Het contact met haar was heel slecht. Nu moet ze de begrafenis regelen, terwijl dat haar hoofd ondertussen op gekke plaatsen is. In het verleden en in het vreemde heden. Aan het begin is het vooral veel saaie (en wat nutteloze) dialogen, maar verder in de film spreekt men enkel in beeldtaal.

Het geeft een mysterieus, onfijn sfeertje af door het gebruik van de typerende, onwennige geluiden, maar lange tijd begrijp je niet precies waarom ze zich zo voelt. Ze krijgt wel rare telefoontjes, maar ik zou zeggen dat je die ook kan negeren ofzo. Het enge is dat haar leefwereld niet blijkt te zijn wat ze dacht dat het was.

Waar het naartoe leidt, snap ik niet precies. Ze heeft veel flashbacks van toen ze jong was en een oude, Slenderman-look a like met haar staat te praten. Die vermoord blijkbaar haar echte ouders. Ofzo?

Hoe dan ook kijkt ze heel veel naar oude foto's en is ze verdrietig. Op het einde wordt ze ineens wakker zoals in het begin van de film. Ook dit keer wordt er gebeld. Het is weer dat rare geluid. En dan eindigt de film.

Wat mijn conclusie is, is dat de skills van RedLetterMedia niet bijzonder hoog zijn en dat ze onzin veel liever maken en ook met veel meer plezier dan iets serieus. Hun filmische kennis en vaardigheden gebruiken ze wel om de onzin te ondersteunen. Ze gebruiken het om de slechte grappen te presenteren.

Hoe je het ook ziet, net als de rest van de RedLetterMedia filmografie is The Recovered verre van een sterke film. Er zitten wel wat interessante ideeën achter, maar niets wat niet eerder is gedaan. Je aandacht bleef het vasthouden, maar uiteindelijk deed het weinig om de tijd waard te maken.

Wel verkies ik denk ik deze film boven Gorilla Interrupted, zeker als ik denk aan al die stomme safaricrap. Maar mijn favoriet is alsnog Feeding Frenzy (2010). Die had een redelijke balans tussen slecht en grappig.

Dat was mijn RedLetterMedia obsessie. Zijn er nog vragen?