• The East

    The East

    Een onbelangrijke en tegelijkertijd interessante mijlpaal verwerk ik op deze vierde juni van 2021 in mijn online filmdagboek: de 1500e geregistreerde 'diary entry'. Deze Nederlandse Apocalypse Now is de aangewezen kapstok om dit 'feestje' te vieren, met natuurlijk weer een klassieke reflectie.

    Het voelt zo kort geleden dat ik begon met het bijhouden van mijn filmkijkactiviteit op Letterboxd. Deze website was een eye-opener en bood mij zoveel ruimte om mijn filmliefde uit te breiden. Ik kan me nu lastig voorstellen…

  • Cruella

    Cruella

    YASSSS wat heb ik die bioscoop hard gemistttttt

  • Into the Wild

    Into the Wild

    Bewust zoekend naar mijzelf en met een paar specifieke vragen in mijn achterhoofd herkeek ik op deze lege dag Into the Wild. Als avonturenfilm zie ik duidelijk hoe het zoveel van mijn wilde, energieke vrienden inspireerde om te zoeken naar vrijheid in de vorm van de prachtige wilde natuur, rondreizen, kampvuurtjes, tent, rugzak, ofwel: weg van de maatschappij. Ik vond deze film als inspiratiebron daarvoor altijd vreemd, omdat ik de 'held' hierin zag als eenzame ziel die naar 'het wild'…

  • Live Free or Die Hard

    Live Free or Die Hard

    Als niet-kritische twaalfjarige is dit een fantastische actiefilm om te kijken en een van de redenen waarom ik actiefilms onwijs vet vind. Hem nu terugkijken is een confronterende ervaring waarin de camerastijl frustreert, de hackerscultuur rondom het plot lachwekkend neergezet wordt en het lege acteerwerk van Timothy Olyphant niet te begrijpen is. Er zijn nog steeds sterke actiesequenties in mijn optiek. De film als geheel is samen te vatten met het allerlaatste stuk. Superheld McClaine gaat zitten in de ziekenwagen en zegt voor hij wegrijdt tegen de chauffeur: "hospital". Alsof ze hem ergens anders heen gingen brengen lol.

  • Once Upon a Time in the West

    Once Upon a Time in the West

    Sergio Leone maakt langzame westerns. Scènes duren hierdoor lang maar hebben een consequent tempo. Waarom werkt het? De stilte spreekt. De gezichten die hij in beeld brengt zijn interessant. Al moet ik eerlijk toegeven dat ik geen fan ben van zijn extreme close-ups. Leone kiest ervoor om de kin eraf te snijden om het complete gezicht in één keer in beeld te brengen. Van mij hoeft het niet. Iconisch is het wel!

    Once Upon a Time in the West voelt…

  • Don't Look Now

    Don't Look Now

    Venetië is het prachtig in beeld gebrachte centrum van Don't Look Now, een drama met een best wel bijzondere stijl. De plotse zoom-ins fascineren en doen denken aan Sergio Leone's westerns. Dan nog de harde montage en handheld camerastijl, geïntroduceerd in de French New Wave. Dat is niet het enige wat hard is. Veel jaren '70 films hebben dat rauwe randje, stevigere thema's en dat realistischere stijltje. Het maakt mij nieuwsgierig om meer films uit dit voor mij relatief onbekende…

  • Birdman or (The Unexpected Virtue of Ignorance)

    Birdman or (The Unexpected Virtue of Ignorance)

    Birdman is een film die mooi het grensgebied opzoekt tussen kunstfilm en publieksfilm en is het spiegelbeeld van zijn protagonist Riggan (Michael Keaton). Waar hij met zijn Broadway-theaterstuk zich los wil schudden van succesvolle superheldenfilms en zijn mainstream blockbusterpubliek, probeert deze arthousefilm zich aantrekkelijk te maken voor het 'gewone' volk die zo'n drama niet zo snel aanzet.

    Dit doet het op een aantal manieren. Ten eerste door de creatieve toevoeging van superkrachten die, ondanks het technisch gezien in het midden…

  • Bottle Rocket

    Bottle Rocket

    Sinds ik mijn blog over de Criterion Collection schreef drie jaar terug - de tijd gaat hard! - móést ik zelf zo'n speciale blu-ray vol vette extra's in huis halen. Voor iemand die praktisch geen geld uitgeeft aan dvd's, blu-rays of andere fysieke media is een investering van zo'n vijftig euro per Criterion-film nogal wat. Maar vooruit, de tijd was rijp, ik had een bol.com bon en ik wilde het dolgraag proberen. Dus zo had ik plots Bottle Rocket in…

  • Soldier of Orange

    Soldier of Orange

    Ik moest grinniken toen halverwege deze steengoede oorlogsfilm een Intermission van zo'n twee minuten kwam. Of, zoals het in het Nederlands werd genoemd: "Pauze".

  • Gone with the Wind

    Gone with the Wind

    Hij duurt best lang.

    Het is wel echt problematisch hoe Gone with the Wind donkere mensen als zeurderige kinderen presenteert. Zeker in de eerste helft zijn de slaven dankbaar dat de blanken ze in hun bezit willen hebben, en zo blij dat ze op de plantation Tara mógen werken. Het zet helder de 'ziel van het zuiden' neer in de vorm van Scarlett, haar romantische obsessie met het land en de koude en mislukkende liefdesrelaties. Het verhaal past ook goed…

  • Turkish Delight

    Turkish Delight

    Ik had niet verwacht dat ik zoveel van Turks Fruit, of welke Nederlandse film dan ook, zou genieten. Dit komt door grotendeels door het torenhoge tempo en de fantastische humor in de eerste helft. Ik lachte zelfs een aantal keer hardop! De personages (Olga's vader en zijn Parijs-grap! Hoe hij losgaat op zijn klassieke muziek en hoe dat bij zijn sobere begrafenis even terugkomt!) en de liefde die tussen de zeventienjarige, impulsieve Olga en de oudere maar net zo impulsieve…

  • Run All Night

    Run All Night

    Deze standaardthriller met Liam Neeson valt op door één bijzondere stijlkeus. Met name in de eerste helft switcht de film tussen verschillende locaties in New York. In plaats van deze overgang aan te duiden met een establishing shot of er zonder uitleg direct heen te knippen, zoomt de film - de wereld ondertussen bevriezend - helemaal uit naar een overzicht van de complete stad en zoomt dan weer in. Alleen niet met een rap tempo. Het zet deze actiefilm stil…