Parviz

Parviz ★★½

ریتم فیلم کند و دوربین روی دست ها بخوبی در القا حس سنگینی وزن پرویز به مخاطب موثر می باشد.
پیرنگ تحول در جهت منفی که پرویزِ اول فیلم هیچ شباهتی به آخر فیلم ندارد.
عصیان زیباست.چیزی که فقدان آن امروز بیشتر محسوس است.
البته از نوع کنترل شده و نه سرکشی خشونت آمیز به شیوه پرویزِ خسته
پایان بندی فیلم با جمله :این دفعه من حرف می زنم
مجید برزگر را ستایش می کنم.